(untitled) (Handelingen: Tijdschrift voor Praktische Theologie en Religiewetenschap, 2013)
Een aantal weken geleden had ik een kennismakingsgesprek met een vrouw. Terug op de afdeling van de dienst Geestelijke Verzorging voerde ik het gesprek in, in het elektronisch ziekenhuisinformatiesysteem. Daarbij keek ik tevens naar wat er in het systeem reeds eerder aan informatie was ingevoerd over de vrouw. Niet zozeer omdat ik meer wilde weten over haar achtergrond, maar om inzicht te krijgen in de werking van het informatiesysteem. Los van alle medische informatie las ik dat ze een zoon had die op 17-jarige leeftijd aan een spierziekte was overleden. Het betrof informatie die bij een eerder ziekenhuisbezoek door een andere geestelijk verzorger aan het systeem was toegevoegd. Het gaf mij een ongemakkelijk gevoel. Had ik dit maar beter niet kunnen weten met het oog op vervolggesprekken met de vrouw? Wat moet ik doen met de informatie in een volgend gesprek? De vrouw informeren dat ik het gelezen had zou ten koste kunnen gaan van de vertrouwensband die je wilt opbouwen. Het niet aanhalen van de informatie in het gesprek geeft enigszins het gevoel niet open en eerlijk te zijn tegen de vrouw. Belemmert dit soort kennis niet een volgend gesprek?